Łysienie plackowate jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy organizmu zaczyna atakować własne mieszki włosowe. Skutkiem tego procesu jest nagłe pojawienie się okrągłych lub owalnych ognisk pozbawionych włosów.
Zmiany najczęściej pojawiają się na skórze głowy, jednak mogą występować również w obrębie brwi, rzęs oraz innych owłosionych części ciała. W miejscach objętych chorobą skóra zazwyczaj pozostaje niezmieniona i nie wykazuje oznak stanu zapalnego.
Charakterystycznym objawem są włosy znajdujące się na obrzeżach ognisk wyłysienia – są one osłabione i łatwo dają się usunąć. Często można również zauważyć tzw. włosy wykrzyknikowate, które są zwężone u nasady i stanowią jeden z typowych objawów tej choroby.
Jakie są postacie przybiera łysienie plackowate?
Wyróżnia się kilka postaci łysienia plackowatego, które różnią się stopniem zaawansowania choroby:
- Łysienie plackowate zwykłe (AAV) – najczęstsza postać choroby, charakteryzująca się pojawieniem okrągłych lub owalnych ognisk wyłysienia na skórze głowy.
- Łysienie plackowate całkowite (AAT) – w tej formie dochodzi do całkowitej utraty włosów na skórze głowy.
- Łysienie plackowate uogólnione (AAU) – najbardziej zaawansowana postać choroby, w której następuje utrata owłosienia na całym ciele, w tym również brwi i rzęs.
Przyczyny łysienia plackowatego
Dokładny mechanizm powstawania łysienia plackowatego nie jest do końca poznany. Wiadomo jednak, że istotną rolę odgrywają czynniki immunologiczne oraz genetyczne.
Do najczęściej wymienianych przyczyn należą:
• choroby autoimmunologiczne, np. choroby tarczycy lub schorzenia reumatologiczne
• predyspozycje genetyczne
• silny stres oraz czynniki emocjonalne
U niektórych pacjentów zaostrzenie objawów może pojawić się również po przebytych infekcjach lub w okresach dużego obciążenia organizmu.
Leczenie łysienia plackowatego
Terapia łysienia plackowatego jest zawsze dobierana indywidualnie i zależy od stopnia zaawansowania choroby oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta.
Leczenie może obejmować:
• stosowanie preparatów miejscowych w formie kremów, płynów lub żeli o działaniu wzmacniającym i stymulującym wzrost włosów
• zabiegi trychologiczne, takie jak infuzja tlenowa, karboksyterapia czy mezoterapia, które poprawiają ukrwienie skóry głowy oraz pobudzają mieszki włosowe do wzrostu
• odpowiednio dobraną suplementację wspierającą kondycję włosów oraz funkcjonowanie organizmu
W terapii bardzo ważna jest również systematyczność leczenia oraz regularne konsultacje ze specjalistą, który monitoruje przebieg choroby i dostosowuje plan terapii do aktualnych potrzeb pacjenta.
