Łysienie bliznowaciejące to rodzaj trwałego wypadania włosów, który powstaje w wyniku zniszczenia mieszków włosowych przez proces zapalny. W miejscu uszkodzonego mieszka włosowego nie powstaje nowy włos, lecz tkanka włóknista, czyli blizna.
Jest to proces nieodwracalny, dlatego bardzo ważne jest szybkie rozpoznanie choroby i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Wczesna interwencja pozwala zahamować postęp choroby oraz ograniczyć dalszą utratę włosów.
Przyczyny łysienia bliznowaciejącego mogą być różnorodne i obejmują między innymi urazy mechaniczne, choroby skóry, infekcje czy choroby autoimmunologiczne.
Przyczyny łysienia bliznowaciejącego
Do najczęstszych przyczyn łysienia bliznowaciejącego należą:
- Urazy fizyczne – oparzenia, głębokie rany, urazy mechaniczne, skaleczenia czy uszkodzenia skóry spowodowane promieniowaniem.
- Choroby skóry – m.in. liszaj płaski, toczeń rumieniowaty (zarówno skórny, jak i układowy) oraz czyrakowe zapalenie skóry.
- Infekcje – niektóre infekcje bakteryjne i grzybicze, a także choroby zakaźne, takie jak kiła czy trąd.
- Choroby autoimmunologiczne – np. twardzina układowa, w której układ odpornościowy uszkadza własne tkanki.
- Leki – w niektórych przypadkach łysienie bliznowaciejące może być działaniem niepożądanym stosowanych terapii farmakologicznych.
Objawy łysienia bliznowaciejącego
Objawy łysienia bliznowaciejącego są zazwyczaj poważne i obejmują:
- Trwałą utratę włosów – włosy nie odrastają w miejscach, gdzie mieszki włosowe zostały zniszczone.
- Powstawanie blizn na skórze głowy – w obszarach utraty włosów skóra może mieć gładką, błyszczącą powierzchnię.
- Dodatkowe objawy skórne – w niektórych przypadkach pojawia się świąd, pieczenie, ból lub zwiększona wrażliwość skóry głowy.
Diagnostyka i leczenie łysienia bliznowaciejącego
W przypadku podejrzenia łysienia bliznowaciejącego bardzo ważna jest szybka konsultacja ze specjalistą, takim jak dermatolog lub trycholog.
Diagnostyka obejmuje przede wszystkim badanie skóry głowy, najczęściej z wykorzystaniem trichoskopii, która pozwala ocenić stan mieszków włosowych oraz strukturę skóry. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie biopsji skóry, czyli pobranie niewielkiego fragmentu tkanki do badania mikroskopowego.
Leczenie często obejmuje terapię farmakologiczną, w której stosuje się leki przeciwzapalne mające na celu zahamowanie procesu chorobowego.
W gabinetach trychologicznych stosuje się również zabiegi wspomagające, takie jak:
• karboksyterapia – polegająca na podaniu dwutlenku węgla w celu poprawy mikrokrążenia skóry głowy
• mezoterapia igłowa – polegająca na wprowadzeniu substancji odżywczych bezpośrednio do skóry głowy
• terapia światłem LED – wspomagająca regenerację skóry i stymulację mieszków włosowych
W bardziej zaawansowanych przypadkach możliwe jest również rozważenie przeszczepu włosów.
Łysienie bliznowaciejące jest poważnym schorzeniem wymagającym specjalistycznego leczenia. Szybka diagnoza i odpowiednio dobrana terapia mogą pomóc zatrzymać postęp choroby oraz zapobiec dalszemu bliznowaceniu skóry głowy.
